အပြာရောင်အသည်းနှလုံး ထားခဲ့အချစ်လေး

တံခါးရွက်လည်း မင်းပိတ်ခဲ့ဦး အိမ်အိုလေးထဲ

ကိုယ်တစ်ယောက်တည်းပဲ လွမ်းတေးတစ်ပုဒ်နဲ့ကျန်ရစ်ခဲ့

ကမ္ဘာမြေတစ်ခြမ်းလည်း ညဉ်းနက်နေဆဲ

သွားတော့မိန်ကလေး သွားတော့လေ

အိမ်အိုတံခါးဝ ကြွေကွဲအနမ်းများ မေ့ပစ်ခဲ့ပေါ့ ယူမသွားနဲ့

အိမ်အိုဟောင်းထဲ မင်းနဲ့ကိုယ်နဲ့

မင်းနဲ့ကိုယ့်ဘဝ သမိုင်းရှိခဲ့

တို့များချစ်လို့ နှစ်ယောက်တည်းသိတဲ့

တို့ရဲ့အတိတ်ဘဝ နေရာဟောင်းပဲ

ကြယ်ပွင့်များအား ငေးကြည့်လိုက်ဦး

မျက်ရည်လေးတွေလည်း ထိန်းလိုက်ဦး

ကြာတော့အဆွေးများ သေဆုံးသွားကာ

မီးခို့ငွေ့အဖြစ်သာ လွင့်သွားမြဲ